ای دوست! شکر بهتر یا آنکه شکر سازد؟
خوبیِ قمر بهتر یا آنکه قمر سازد؟

برخیز که پر کنیم پیمانه ز می
زان پیش که پر کنند پیمانهی ما

پرندهها و کودکان را به آدمها ترجیح میدهم.

کسی در من مدام آوازهای غمگین میخواند.

جانم بگیر و صحبت جانانهام ببخش

ای دوست! شکر بهتر یا آنکه شکر سازد؟
خوبیِ قمر بهتر یا آنکه قمر سازد؟

برخیز که پر کنیم پیمانه ز می
زان پیش که پر کنند پیمانهی ما

پرندهها و کودکان را به آدمها ترجیح میدهم.

کسی در من مدام آوازهای غمگین میخواند.

جانم بگیر و صحبت جانانهام ببخش

 قطرههای دریاچه، رود شدند دریا خواهند شد دیر یا زود کسی نمیتواند به رفتن بگوید نرو قطرهها فعل شدهاند کسی نمیتواند جلوی رفتن را بگیرد. قطرهها جوانه کاشتند جوانهها درخت شدند درختها پرنده آوردند پرندهها، امید به زندگی و ما به حرکت میافتیم چون امید داریم امید که روزی خنجر روی گلویمان بود حالا با ما در خیابانها راه میرود در چشمهایمان فوت میکند و به بدنهایمان جرقههای ذوق تزریق میکند ما طبیعتیم کارمان را بلدیم میشکفیم، راه میافتیم، میخوانیم ما گلیم، رودیم، پرندهایم ما میمانیم